OliveMagazine

Νανά Δαρειώτη

Κάποιες φορές, όταν το νησί πλημμυρισμένο από τουρίστες δεν έχει τετραγωνικό μέτρο ελεύθερο, ακούγεται σαν ανέκδοτο όταν μιλάμε για την «άλλη Μύκονο.

Λιτότητα, συμπύκνωση των γεύσεων, εξαιρετικής ποιότητας πρώτες ύλες αυστηρά εποχικές, φινέτσα και τεχνική χαρακτηρίζουν τη νέα εποχή του Aleria.

Ακριβώς απέναντι από το ιστορικό κτίριο της Ιατροχειρουργικής Εταιρείας ξεπροβάλλει, φωτισμένο, το «Pomo d’Oro», το αστικά κομψό εστιατόριο του σεφ Αριστοτέλη Μέγκουλα.

Μπορεί να σταματήσαμε τα ταξίδια στην Ιταλία λόγω ανωτέρας βίας, όμως ανακάλυψα έναν χώρο με γνήσιες ναπολιτάνικες γεύσεις που εύκολα γίνεται στέκι.

Στο «The TwentyOne» της Κηφισιάς το μενού διαμορφώνεται με βάση δύο διαφορετικούς άξονες: τη σταθερά καλή γεύση και ποιότητα των πρώτων υλών και τις απαιτήσεις των πελατών του.

Φέτος τον χειμώνα, το μενού είναι ώριμο, καλοδομημένο, με πιάτα δουλεμένα και ισορροπημένα, βασισμένα σε λίγα αλλά εκλεκτά κάθε φορά υλικά.

Ενα γεύμα από τα χέρια και την κουζίνα του Αλέξανδρου Χαραλαμπόπουλου είναι λόγος σημαντικός -μιλώ για εμένα πάντοτε- για να βγεις ακόμη και Κυριακή μεσημέρι από το σπίτι σου.

Η είσοδος στον σκοτεινό διάδρομο, με τα ανάποδα κρεμασμένα κιονόκρανα, σε βάζει στον κόσμο του νέου Privilege και λειτουργεί ως ορεκτικό για το… κυρίως πιάτο που ακολουθεί όταν φτάνεις στην κορυφή του πολυώροφου κτιρίου.

Δεν είναι πολλά τα εστιατόρια ή και οι ταβέρνες που ειδικεύονται στο θαλασσινό ρεπερτόριο και μπορούν να προκαλέσουν πραγματικό ενθουσιασμό στους λάτρεις του είδους.

1 2 3 4 5 6 7