OliveMagazine

Νανά Δαρειώτη

Αφήνοντας πίσω τη Σπιανάδα και στα 50 μέτρα από τη φωτισμένη Ανουντσιάτα, ανηφορίζει το στενάκι που οδηγεί στην ήρεμη πλατεία Σκαραμαγκά. Ακριβώς απέναντι από το ιστορικό κτίριο της Ιατροχειρουργικής Εταιρείας ξεπροβάλλει, φωτισμένο, το «Pomo d’Oro», το αστικά κομψό εστιατόριο του σεφ Αριστοτέλη Μέγκουλα.

Στο «The TwentyOne» της Κηφισιάς το μενού διαμορφώνεται με βάση δύο διαφορετικούς άξονες: τη σταθερά καλή γεύση και ποιότητα των πρώτων υλών και τις απαιτήσεις των πελατών του.

Φέτος τον χειμώνα, το μενού είναι ώριμο, καλοδομημένο, με πιάτα δουλεμένα και ισορροπημένα, βασισμένα σε λίγα αλλά εκλεκτά κάθε φορά υλικά.

Ενα γεύμα από τα χέρια και την κουζίνα του Αλέξανδρου Χαραλαμπόπουλου είναι λόγος σημαντικός -μιλώ για εμένα πάντοτε- για να βγεις ακόμη και Κυριακή μεσημέρι από το σπίτι σου.

Η είσοδος στον σκοτεινό διάδρομο, με τα ανάποδα κρεμασμένα κιονόκρανα, σε βάζει στον κόσμο του νέου Privilege και λειτουργεί ως ορεκτικό για το… κυρίως πιάτο που ακολουθεί όταν φτάνεις στην κορυφή του πολυώροφου κτιρίου.

Δεν είναι πολλά τα εστιατόρια ή και οι ταβέρνες που ειδικεύονται στο θαλασσινό ρεπερτόριο και μπορούν να προκαλέσουν πραγματικό ενθουσιασμό στους λάτρεις του είδους.

Πέρασαν ήδη πέντε χρόνια από εκείνον τον χειμώνα όπου οι συζητήσεις για το νέο εστιατόριο του Αλέξανδρου Τσιοτίνη έδιναν κι έπαιρναν στους -έστω μικρούς- γαστρονομικούς κύκλους της πόλης. Το όνομα που διάλεξε ο τότε 26χρονος σεφ φαινόταν περίεργο, ως γραφή και ως άκουσμα, ακόμη κι όταν χαμογελώντας εξηγούσε ότι ήταν...

Η απάντηση στην ερώτηση «τι εστιατόριο λείπει τελικά από την Αθήνα;» είναι χρόνια μία και σταθερή. Εκείνο που απουσιάζει είναι η εκπροσώπηση της αστικής αθηναϊκής κουζίνας, παρελθούσας και σημερινής.

1 2 3 4 5 6 7