OliveMagazine

Νανά Δαρειώτη

Σχεδόν απέναντι από τη Μητρόπολη της Αθήνας, λειτουργεί εδώ και κάμποσους μήνες το ιταλικό εστιατόριο που δημιούργησε η ιδιοκτήτρια του By the Glass Φωτεινή Παντζιά μαζί με τον Κωστή Βλασσόπουλο του Διά Ταύτα.

Τρία βήματα από τη στάση Χολαργός του μετρό, πάνω στον παράδρομο της Μεσογείων, το ΘάΜα μετράει ήδη αρκετά χρόνια ζωής και στο τιμόνι της κουζίνας του παραμένει η εκ Μεσσηνίας Μαντώ Ηλιοπούλου, ενώ η γλυκύτατη κόρη της είναι υπεύθυνη για το σέρβις.

Ο χώρος απέναντι από τη Μητρόπολη έχει τον χαρακτήρα ενός πραγματικού wine bistrot, με πάνω από 500 ετικέτες κρασιών και ένα μενού σχεδιασμένο για να τα συνοδεύει ιδανικά.

Το μήνυμα που έλαβα για το νέο μενού, διαμορφωμένο έτσι ώστε μέσα από τα πιάτα να κάνεις ένα ταξίδι στην Ελλάδα και στην ιστορία του Εκτορα Μποτρίνι, ήταν κίνητρο ικανό για να κλείσω άμεσα τραπέζι.

Κάποιες φορές, όταν το νησί πλημμυρισμένο από τουρίστες δεν έχει τετραγωνικό μέτρο ελεύθερο, ακούγεται σαν ανέκδοτο όταν μιλάμε για την «άλλη Μύκονο.

Λιτότητα, συμπύκνωση των γεύσεων, εξαιρετικής ποιότητας πρώτες ύλες αυστηρά εποχικές, φινέτσα και τεχνική χαρακτηρίζουν τη νέα εποχή του Aleria.

Ακριβώς απέναντι από το ιστορικό κτίριο της Ιατροχειρουργικής Εταιρείας ξεπροβάλλει, φωτισμένο, το «Pomo d’Oro», το αστικά κομψό εστιατόριο του σεφ Αριστοτέλη Μέγκουλα.

Μπορεί να σταματήσαμε τα ταξίδια στην Ιταλία λόγω ανωτέρας βίας, όμως ανακάλυψα έναν χώρο με γνήσιες ναπολιτάνικες γεύσεις που εύκολα γίνεται στέκι.

Στο «The TwentyOne» της Κηφισιάς το μενού διαμορφώνεται με βάση δύο διαφορετικούς άξονες: τη σταθερά καλή γεύση και ποιότητα των πρώτων υλών και τις απαιτήσεις των πελατών του.

Φέτος τον χειμώνα, το μενού είναι ώριμο, καλοδομημένο, με πιάτα δουλεμένα και ισορροπημένα, βασισμένα σε λίγα αλλά εκλεκτά κάθε φορά υλικά.

Ενα γεύμα από τα χέρια και την κουζίνα του Αλέξανδρου Χαραλαμπόπουλου είναι λόγος σημαντικός -μιλώ για εμένα πάντοτε- για να βγεις ακόμη και Κυριακή μεσημέρι από το σπίτι σου.