Food Bloggers

Πόσο μου αρέσουν τα πανηγύρια, κρύβουν μία αλήθεια, απενοχοποιούν και τον πιο συντηρητικό, βάζουν φωτιά στο νού, στη σκέψη, στην καρδιά! Ξυπνάνε αναμνήσεις από το χωριό των παιδικών μας χρόνων και δημιουργούν αναμνήσεις στα παιδιά μας, για να έχουν κι αυτά νοσταλγία να βρεθούν σε αυτή την ιεροτελεστία του πανηγυριού...

Ένας νομός που δεν έχει προβληθεί τόσο, αλλά κρύβει σπάνιας φυσικής ομορφιάς τόπους και μια γαστρονομία διαφορετική από την υπόλοιπη Κρήτη. Εδώ το κύμινο δίνει και παίρνει και τα γλυκά είναι αξεπέραστα νόστιμα,ίσως να φταίει η ανατολή του ήλιου που είναι μαγευτική σε αυτή την άκρη της Ελλάδας. Όμορφος τόπος...

Τι να πρωτοπώ για τα Χανιά… Ξαπλώνω αναπαυτικά στον καναπέ (όχι του ψυχολόγου) και θυμάμαι σκηνή οικογενειακής ευτυχίας: ο παππούς -μετρίου αναστήματος (ως και κοντούλης), μελαχρινός με μουστάκι αλλά Κλαρκ Γκέιμπλ και μπριγιαντίνη στο κατάμαυρο μαλλί, βέρος Ηρακλειώτης- κι η γιαγιά -μία ψηλή κατάλευκη, πληθωρική αρχόντισσα και σπουδαία οικοδέσποινα, βέρα...

Έντεκα χρόνια πέρασαν από τότε που αποφάσισα να ζήσω για πάντα εδώ. Ακόμη γυρνώ με το κινητό στο χέρι, έτοιμο να φωτογραφίσει μία γωνιά που δεν έχω ξαναδεί, να συναντήσω ένα καινούργιο καφενεδάκι σ' ένα από τα πολλά σκαρφαλωμένα χωριά του Ψηλορείτη μου. Και όμως πάντα κάτι βρίσκω, αιώνια τουρίστρια...

1 2 3