Συνταγές και άρθρα για: ελληνική κουζίνα

Ίσως το διάστημα που έχει μεσολαβήσει από το 1960 να μοιάζει μικρό, στην πραγματικότητα όμως γίνεται απίστευτα μεγάλο όταν αναφερόμαστε στις σχέσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Το ελληνικό τραπέζι του καλοκαιριού όλα τα έχει: από ρεβιθάδες, μελιτζανομπουρεκάκια και γιαπράκια μέχρι άπαιχτα λαδερά, καππαρόκουμπα γιαχνί, ντόπιο κατσικάκι με πατάτες και κορυφαία γεμιστά. Κοπιάστε.

Τόλμησε να σερβίρει στα «σαλόνια» άγρια χόρτα, ψωμί με χαρουπάλευρο, πίτες του ξυλόφουρνου και κατσικάκι του βουνού. Σήμερα, συνεχίζει να επιμένει ελληνικά και αυθεντικά.

Είναι ιδιαίτερα ευχάριστο όταν μαθαίνουμε ότι Έλληνες επαγγελματίες αξιοποιούν τη δυναμική τους σε φιλόδοξα εγχειρήματα εκτός χώρας αναδεικνύοντας την ελληνική δημιουργική κουζίνα. Όπως μια νέα γαστρονομική άφιξη σε κινέζικο έδαφος η οποία τιμά τις ελληνικές γεύσεις, στην οποία το μενού συνυπογράφει ο Αλέξης Ζόπας, σεφ που έχει παρουσιάσει δείγματα εξαιρετικής...

Η ελληνική μαγειρική παράδοση περιλαμβάνει μια πλούσια γκάμα από πρώτες ύλες και εμβληματικά τοπικά εδέσματα, κάποια από τα οποία όσοι δεν είναι ντόπιοι ή δεν ταξιδεύουν συχνά δύσκολα μπορούν να γνωρίζουν. Αυτό ωστόσο αλλάζει σταδιακά με σημαντικά εγχειρήματα που σκοπό έχουν να αποδώσουν στην εγχώρια κουζίνα πιο εξωστρεφή χαρακτήρα.

Ένα νέο βιβλίο μαγειρικής, συγκεντρώνει τις πιο γνωστές και αγαπημένες ελληνικές συνταγές, που εμείς δεδομένα και δικαιωματικά απολαμβάνουμε σε κάθε συνοικιακή ή παραθαλάσσια, κοσμική ή απόμερη ταβέρνα, αλλά πάντοτε αποτελούν ένα μικρό «θαύμα» για τους επισκέπτες στη χώρα μας, από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Το Κιουζίν άνοιξε πριν από περίπου έναν χρόνο στο Κολωνάκι, προτείνοντας μια εναλλακτική εκδοχή της ελληνικής κουζίνας, διανθισμένης με όλα εκείνα τα προϊόντα που εκφράζουν τις τάσεις της εποχής μας.

Οι όροι «μαμαδίσια κουζίνα» και «μαμαδίσιο φαγητό» δεν μου είναι διόλου συμπαθείς, αφενός γιατί οι περισσότερες μαμάδες -ακόμα και αυτές του παλαιού καιρού- δεν έχουν ιδέα από μαγειρική και αφετέρου γιατί τα περισσότερα φαγητά τους δεν διαθέτουν στάλα από τα χαρακτηριστικά που χαρίζουν το comfort που οι όροι ευαγγελίζονται.

Καμιά φορά, το καλό φαγητό έρχεται εκεί όπου δεν το περιμένεις. Στου Ρέντη βρέθηκα για άλλη δουλειά όταν ξαφνικά μια γεμάτη πλατεία μου θύμισε καλοκαιρινό γλέντι, ανάμεσα σε τόνους από πολύχρωμα φρούτα και τα νταούλια των πλανόδιων τσιγγάνων. Μια ξαφνική πείνα με έστειλε στο εσωτερικό του Βόλακα, μπροστά στην προθήκη...

Φτάνοντας μπορεί και να νομίσεις πως είναι κλειστό. Ωστόσο, η ζωή εδώ συμβαίνει στα μετόπισθεν, κρυφή και κρυμμένη σαν παλιά σπιτική αυλή, κατάμεστη και πολύχρωμη, με τα λαμπιόνια της να θυμίζουν πανηγύρι σε νησί.

1 2 3