OliveMagazine

Φώτης Βαλλάτος

Προ μερικών εβδομάδων αναζητώντας περιοχές, παραλίες και ταβέρνες στη Ρόδο εκτός του τουριστικού ραντάρ έφτασα στην παραλία των Στεγνών, μια όχι άγνωστη παραλία μεν (με αρκετή και μάλιστα άναρχη ανάπτυξη), αλλά ταυτόχρονα μακριά από το μαζικό τουριστικό μοντέλο (τύπου Φαληράκι).

Δύο αδέλφια από τη Σαντορίνη (Ανδρέας και Φραγκίσκος Μαρκοζάνες) και οι εξ Ελευσίνας ορμώμενοι (Γιώργος Καρατζάς και Γιώργος Μοναχολιάς) έστησαν το Oia Vineyart, ένα wine bar-restaurant χαλαρού κοσμοπολιτισμού βασισμένο σε ένα concept που συνδυάζει αριστοτεχνικά το κρασί, το φαγητό και την τέχνη.

Τέσσερις φίλοι με διαφορετικά backgrounds και multi-ethnic καταγωγές (o Αθηναίος Αγγελος Φερούς, ο μισός Μυκονιάτης-μισός Σουηδός Alyosha Καμπάνης και ο Ούγγρος Janos Bako) με τη συμβολή του καινοτόμου και πάντα ανήσυχου οινοποιού Γιάννη Παρασκευόπουλου από τη Γαία Οινοποιητική (που τρέχει και τη ζυθοποιία Yellow Donkey στη Σαντορίνη) έστησαν αυτή την...

Είναι μεγάλη πολυτέλεια να ανοίγεις επιχείρηση -και δη εστιατόριο- από χόμπι. Παλιότερα, ειδικά σε επαρχιακά μέρη, συνέβαινε πιο συχνά, ήταν ένας τρόπος να περνάει δημιουργικά η ώρα, αλλά και να διοχετεύεται η παραγωγή της οικογένειας. Κάπως έτσι κινήθηκε και η οικογένεια Αστρινάκη, ανοίγοντας το 2013 μια ταβέρνα πάνω στον δρόμο...

Η Βασιλική Καρούνου, έχει στήσει τον Ambelona Corfu, ένα μαγικό αγρόκτημα με αμπέλια, μουσείο ελαιουργίας και αμπελουργίας και ένα εστιατόριο με μακρόστενα τραπέζια κάτω από ψηλές αλέες, σε ένα νοσταλγικά κινηματογραφικό σκηνικό που θυμίζει Τοσκάνη.

Ο Giovanni Scaraggi (με προϋπηρεσία στο Noma, αλλά και στα αθηναϊκά Hytra και Matsuhisha μεταξύ άλλων) βρήκε στη Λαχανιά (το πιο όμορφο χωριό της νότιας Ρόδου) ένα υπέροχο παλιό σπίτι του 1926 και το μετέτρεψε σε ένα λιτό μποέμικο ιταλικό νεο-μπιστρό

Στην άκρη της Ελλάδας, πάνω σε αυτό τον -no mans land- αγριωπό βράχο των 40 κατοίκων, η κυρία Σεβαστή Πίκου έστησε το 1984 ανάμεσα στο σπίτι της και την εκκλησία της Παναγιάς της «Μελαχρινής» ένα μικρό μαγαζί με λίγα rooms to let από πάνω.

Το αγρόκτημα είναι επισκέψιμο - αναζωογονητική η βόλτα ανάμεσα στα δέντρα, στις ανθισμένες (και γεμάτες μέλισσες) αρμπαρόριζες, τα αγριόσκορδα, τις λεβάντες και το μυρωδάτο θρούμπι που καταλήγει σε ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι κάτω από ένα στέγαστρο από λυγαριά.

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα βρω στην (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) απόλυτα ισοπεδωμένη γαστρονομικά Κω ένα θαύμα σαν κι αυτό που όχι μόνο ξεχωρίζει σαν μονόφθαλμος ανάμεσα στους (γαστρονομικά) τυφλούς, αλλά δείχνει ολόφωτα πώς πρέπει να είναι τα αντίστοιχα μαγαζιά του file under: καφενείο/μεζεδοπωλείο.

Ανεβαίνεις έναν φιδωτό δρόμο που καταλήγει στο Cardetto, ένα μικρό χωριό στην καρδιά της ελληνόφωνης περιοχής της Καλαβρίας (υπάρχουν ακόμα μερικοί κάτοικοι που διατηρούν την γκρεκάνικη γλώσσα).

Σε απόσταση αναπνοής από το ορεινό πευκοδάσος του Σελάκανου (ένα τοπίο άγριας ομορφιάς και ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Κρήτης), στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής, κάτω από τη σκιά εννιά πλατάνων, βρίσκεται το δημοτικό καφενείο που πήραν με πλειστηριασμό τα τελευταία χρόνια τα αδέλφια -Γιώργος και...

Ο κύριος Νίκος Καλιμιανάρης δούλευε από παιδάκι 12 ετών στο καφενείο-ζαχαροπλαστείο Αριστον του πρόσφυγα από τη Σμύρνη Μιχάλη Τσιβρίνη. Από το 1952 τάιζε μπουγάτσες και τυρόπιτες τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κω που ανακάλυπταν αυτό το διαμάντι στην πλατεία Καζούλη.

1 2