Ταξιδιωτικά μυστικά

Άνοιξε πριν 70 χρόνια και το εσωτερικό του είναι ίδιο από την εποχή του Ισπανικού Εμφυλίου. To La Venencia ήταν το στέκι των στρατιωτών των Δημοκρατικών Δυνάμεων και των υποστηρικτών του αντιφασιστικού αγώνα που συγκεντρώνονταν εκεί...

Μπορεί τελευταία να έχω επισκεφθεί αρκετά τριάστερα και διάστερα εστιατόρια ανά την Ευρώπη, αλλά αυτή τη σπίθα στο μάτι και στην κουζίνα του Dylan Watson-Brawn έχω καιρό να την δω.

Στη ανοιχτή κουζίνα, η Μουσκέν, η γυναικά του και δεινή μαγείρισσα σε υποδέχεται πάντα χαμογελαστή και με μια αφοπλιστική φιλοξενία που σε κάνει να ξεχνάς στο λεπτό την εξαιρετική δύσκολη διαδρομή για να φτάσεις μέχρι εκεί.

Γύρος που ψήνεται στα κάρβουνα όρθιος -σε γυριέρα με ράφια με κάρβουνα αντί για την τυπική αντίσταση, μετατρέποντας το πολύπαθο πιάτο σε σπουδαία γκουρμεδιά.

Το μενού γράφει πιάτα όπως κουπέπια κολοκάσι, χοιρινά αφέλια, ορτύκια πιλάφι, οκταποδάκια καθιστά, ρεβίθια γιαχνί και άλλα βαθιάς –ρουστίκ– νοστιμιάς πιάτα που είναι εξοστρακισμένα από τις κουζίνες της συντριπτικής πλειοψηφίας των κυπριακών εστιατορίων (που επιμένουν να μιμούνται την ελληνική και τη διεθνή κουζίνα αντί να αφηγούνται τη «νέα κυπριακή»).

Ένα από τα αυθεντικά τραπέζια στο νησί και μια συγκινητική προσπάθεια μιας οικογένειας να προσφέρει ένα προϊόν (φαγητό, περιβάλλον, φιλοξενία) που δεν αντιστοιχεί στα ελάχιστα χρήματα που θα δώσεις για να φας εδώ.

Δεν βρίσκεται (ευτυχώς) σε γραφική πλατεία με περαντζάδα και θέα τα αρχαία αλλά στην περιοχή του Monteverde, μια ήσυχη γειτονιά στα δυτικά της πόλης που ξεκινάει εκεί που σταματάει το Trastevere.

Στο Τ’ Αρμί του Καλλικράτη -μια αρχετυπικά κρητική χωριάτικη ταβέρνα-, η πάντα χαμογελαστή Μαρία Μανουσέλη μαγειρεύει γαλάντερα αυγολέμονο, αρνί με μια δική τους πρόβεια μυζήθρα με πολλά λιπαρά, κατσίκι με άγριο σταμναγκάθι και χοχλιούς γυρευτούς από το Φραγκοκάστελο.

Προ μερικών εβδομάδων αναζητώντας περιοχές, παραλίες και ταβέρνες στη Ρόδο εκτός του τουριστικού ραντάρ έφτασα στην παραλία των Στεγνών, μια όχι άγνωστη παραλία μεν (με αρκετή και μάλιστα άναρχη ανάπτυξη), αλλά ταυτόχρονα μακριά από το μαζικό τουριστικό μοντέλο (τύπου Φαληράκι).

Δύο αδέλφια από τη Σαντορίνη (Ανδρέας και Φραγκίσκος Μαρκοζάνες) και οι εξ Ελευσίνας ορμώμενοι (Γιώργος Καρατζάς και Γιώργος Μοναχολιάς) έστησαν το Oia Vineyart, ένα wine bar-restaurant χαλαρού κοσμοπολιτισμού βασισμένο σε ένα concept που συνδυάζει αριστοτεχνικά το κρασί, το φαγητό και την τέχνη.

Τέσσερις φίλοι με διαφορετικά backgrounds και multi-ethnic καταγωγές (o Αθηναίος Αγγελος Φερούς, ο μισός Μυκονιάτης-μισός Σουηδός Alyosha Καμπάνης και ο Ούγγρος Janos Bako) με τη συμβολή του καινοτόμου και πάντα ανήσυχου οινοποιού Γιάννη Παρασκευόπουλου από τη Γαία Οινοποιητική (που τρέχει και τη ζυθοποιία Yellow Donkey στη Σαντορίνη) έστησαν αυτή την...

Είναι μεγάλη πολυτέλεια να ανοίγεις επιχείρηση -και δη εστιατόριο- από χόμπι. Παλιότερα, ειδικά σε επαρχιακά μέρη, συνέβαινε πιο συχνά, ήταν ένας τρόπος να περνάει δημιουργικά η ώρα, αλλά και να διοχετεύεται η παραγωγή της οικογένειας. Κάπως έτσι κινήθηκε και η οικογένεια Αστρινάκη, ανοίγοντας το 2013 μια ταβέρνα πάνω στον δρόμο...

Η Βασιλική Καρούνου, έχει στήσει τον Ambelona Corfu, ένα μαγικό αγρόκτημα με αμπέλια, μουσείο ελαιουργίας και αμπελουργίας και ένα εστιατόριο με μακρόστενα τραπέζια κάτω από ψηλές αλέες, σε ένα νοσταλγικά κινηματογραφικό σκηνικό που θυμίζει Τοσκάνη.

1 2 3