Ταξιδιωτικά μυστικά

Μετράει πάνω από 35 χρόνια ζωής, με την κυρία Μαρίνα σταθερά στην κουζίνα. Όμορφη γυναίκα στα ογδοντατόσα της, με τις πέρλες, τον κότσο, το ντροπαλό χαμόγελο και την τέχνη της στο ψήσιμο.

Από τις λιγότερο αναπτυγμένες παραλίες του νησιού, με λίγα σπιτάκια και μια δυο μικρές παραλιούλες που δεν προσφέρονται για εκμετάλλευση, ο Αμπελάς είναι εδώ και χρόνια προορισμός των ντόπιων και όσων έρχονται χρόνια στο νησί.

Σε ένα μικρό ορεινό χωριό μόλις 30 κατοίκων ο Αντώνης Ζαλώνης συνεχίζει την ιστορία του καφενείου της γιαγιάς του, Ελένης Δελατόλα.

Το ελληνικό τραπέζι του καλοκαιριού όλα τα έχει: από ρεβιθάδες, μελιτζανομπουρεκάκια και γιαπράκια μέχρι άπαιχτα λαδερά, καππαρόκουμπα γιαχνί, ντόπιο κατσικάκι με πατάτες και κορυφαία γεμιστά. Κοπιάστε.

Μαραθόριζα ονόμασε το μαγαζί της η χωραΐτισσα μαγείρισσα Βίβιαν Γιούλα, δηλώνοντας απερίφραστα την αγάπη της για το κυκλαδίτικο άγριο μυρωδικό.

Απόλυτα τοπικές γεύσεις, όπως η φάβα και η ρεβιθάδα ή οι ψευτοκεφτέδες, με φρέσκα ψάρια στη βεράντα και στην ανοιχτή πλατεία από κάτω, με δροσιά εγγυημένη.

Μπορεί το εστιατόριο να λέγεται Χρύσανθος, αλλά η επιτυχία του οφείλεται στα μαγικά χέρια της Αριστέας, της μαμάς της οικογένειας Μηλιώτη. Η οποία είναι νεότατη και κούκλα, πέρα από ικανότατη μαγείρισσα και κανονική εγκυκλοπαίδεια για τα περί γιαννιώτικης κουζίνας.

Στο νησί σφουγγάτο δεν λένε την ομελέτα όπως αλλού, αλλά τα χρυσαφένια τυρομπαλάκια που φτιάχνονται με το ντόπιο λευκό τυρί. Αν θέλεις να τα δοκιμάσεις στα καλύτερά τους, θα κάνεις τον κόπο να πας μέχρι την Παναγιά την Κανάλα, στον μυχό ενός από τους πολλούς κόλπους του νησιού.

Την άνοιξη έχει αρώματα, το φθινόπωρο έχει χρώματα, το καλοκαίρι έχει δροσιά και τον χειμώνα ζεστασιά. Αυτό γράφει η μικρή πινακίδα μπροστά στο μαγαζί του Νίκου Κοντοδήμου, στην πλατεία του μικρού πέτρινου χωριού Κουκούλι.

Με το που αντικρίζεις την ταμπέλα με το motto «Fotis, Eat and sleep like home» και στη συνέχεια το μαγαζί νομίζεις ότι βρίσκεσαι κάπου αλλού.

Στα Απόλλωνα -ουδέτερο και πληθυντικός-, ένα χωριό κάπου 45 χιλιόμετρα από την πόλη της Ρόδου και μάλιστα ορεινό, αποφάσισαν να στήσουν το «μαγειροτεχνείο» τους οι οικογένειες Ευθυμίου και Σεντονά.

1 2 3 4